Samoyed » Wzorzec rasy

Wzorzec rasy

(Samoiedskaia Sabaka)

FCI Standard nr 212/06.04.1998/D
Pochodzenie: Rosja
Patronat: kraje skandynawskie
Data publikacji obowiazujacego standardu:
22.07.1997
Użytkowanie: pies zaprzęgowy i do towarzystwa
Klasyfikacja FCI: grupa 5 szpice i psy ras pierwotnych, sekcja 1 nordyckie psy zapszęgowe. Bez prób pracy



KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Nazwa rasy ,,Samoyed" pochodzi od plemienia Samoyedów zamieszkujšcych północną Rosję i Syberię. Żyjące na poludniu tych obszarow plemiona używaly do pilnowania stad reniferow psow białych czarnych i brązowo-plamistych; na północy psy byly czysto biale i łagodne, wykorzystywano je jako psy myśliwskie i zaprzęgowe. Psy Samoyedów żyły w ścisłym związku ze swoimi właścicielami; nawet spały z nimi w namiotach i ich ogrzewały. Brytyjski zoolog Ernest Kilburne Scott w roku 1889 spędzil 3 miesiące wśrod Samoyedow. Wracając przywiózł do Anglii brązowego psa, szczeniaka o imieniu ,,Sabarka". Później sprowadzil z zachodniego Uralu kremową sukę ,,Whitey Petchora", a z Syberii śnieżno-bialego psa ,,Musti". Psy te razem z psami przywiezionymi przez innych badaczy dały początek samoyedom zachodniego świata. Pierwszy standard rasy ustalono w Anglii w 1909 roku.

WRAŻENIE OGÓLNE:
średniej wielkości, elegancki, biały arktyczny szpic,
u ktorego siła, wytrwałość, zwinność, duma i pewność siebie idą w parze z wdziękiem.
Charakterystyczny wygląd, tzw.uśmiech samoyeda"
powstaje przez połączenie kształtu i ustawienia oczu z ustawieniem kącikow warg skierowanych łagodnym łukiem ku górze.

WAŻNE PROPORCJE:
długość ciała przewyższa wysokość w kłębie o około 5 %, a głębokość ciała jest nieco mniejsza od połowy wysokości w kłębie. Długość trzewioczaszki jest mniej więcej równa długości mózgoczaszki.



ZACHOWANIE/CHARAKTER:
przyjacielski, pojęnty, bystry i żwawy pies o bardzo słabym instynkcie łowieckim. W żadnym wypadku płochliwy lub agresywny. Bardzo towarzyski; nieprzydatny jako pies stróżujący.














GŁOWA:
Silna i klinowata.
Mózgoczaszka:
czaszka widziana z przodu i z boku tylko nieco wysklepiona, najszersza między uszami. Mało widoczna bruzda między oczyma.
Stop wyraźnie zauważalny, ale niezbyt mocno zaznaczony.
Trzewioczaszka:
Nos dobrze rozwinięty, preferowany czarny. W określonych porach roku blednie do tzw. ,,nosa zimowego", jednak brzegi nosa muszą zawsze być ciemne.
Kufa silna i glęboka, mniej więcej równa dlugością mózgoczaszce, zwężająca się stopniowo w stronę nosa. Ani spiczasta i słaba, ani ciężka i kwadratowa. Grzbiet nosa prosty.
Wargi ciasno przylegające, czarne i dosyć mięsiste. Kąty warg biegną łagodnym łukiem ku górze i tworzą typowy ,,uśmiech samoyeda".
Zgryz/zęby: regularny, pelny zgryz nożycowy zgodny ze wzorem zębowym, o silnych szczękach i zębach.
Oczu ciemnobrązowe, osadzone głęboko w oczodołach, rozstawione dość szeroko, ustawione nieco ukośnie, migdalowate. Wyraz oczu ,,uśmiechnięty", przyjacielski, uważny i inteligentny.
Uszy proste, dosyć małe, grube, trojkątne z lekko zaokrąglonymi czubkami. Sš bardzo ruchliwe; osadzone wysoko, a przy szerokiej czaszce daleko odsunięte od siebie.

SZYJA:
Muskularna, średniej długości, dumnie noszona.

TUŁÓW:
Raczej nieco dluższy niż wysoki; glęboki i zwarty, jednakże zwinny.
Kłąb dobrze rozwinięty.
Grzbiet średniej długości, muskularny i prosty, u suk nieco dłuższy niż u psow.
Lędźwie krótkie, bardzo mocne i wyraźnie odgraniczone.